Authenticate love
Sabi ko mag ha-happy Thursday ako dun sa bar kung nasan yung mocha girls. But look kung san ako dinala ng paa ko. Mehehe. Anong pangalan ba netong simbahan na to? Yung tabi ng ATC?

Sabi ko mag ha-happy Thursday ako dun sa bar kung nasan yung mocha girls. But look kung san ako dinala ng paa ko. Mehehe. Anong pangalan ba netong simbahan na to? Yung tabi ng ATC?

beben-eleben:


Kid gets a banana as a prank gift from his parents on his birthday. Look at his excitement. This kid is my hero. 

This is how happy you’ll be when you don’t expect from people.

If only

beben-eleben:

Kid gets a banana as a prank gift from his parents on his birthday. Look at his excitement. This kid is my hero. 

This is how happy you’ll be when you don’t expect from people.

If only

(Source: funnynhilariousgif, via diabolicallyangelic)

“From 18 to 22 you meet a lot of temporary people.”

(Source: mydeepest-fear, via tanginagepushmopa)

HAHAHAHAH yung totoo. hindiko alam irereply ko. natanggap kasi ako sa OJT. tapos nag message yung tatay ko ng ganyan. hahahaha. yung totoo?
:))

HAHAHAHAH yung totoo. hindiko alam irereply ko. natanggap kasi ako sa OJT. tapos nag message yung tatay ko ng ganyan. hahahaha. yung totoo?

:))

“And it was never possible.”

How far can we fall

Masakit daw magmahal. Nakakatakot, pwede rin sigurong nakakalula. Bakit? Marahil yung tinatwag nilang "falling in love" na nga talaga yung nagdikta kung bakit masakit magmahal. Kasi paniguradong masakit talaga kapag nahulog ka. Pero ano nga ba yung mahalaga? Karamihan kasi sa atin nakikita na lang ung"love" as "pain" dahil nga siguro sa salitang "pagkahulog", siyempre lalagapak ka nun sa kung saan man. Eh paano ba naman kasi, yung pagkahulog na lang ung tanging nakikita nila, yung "the fall" at hindi yung "the process of falling." Pwede rin kasi natin tong ihambing sa pakiramdam natin kapag nag ii-slide ka sa pool. Yung thrill, yung kaba at yung excitement ng pagkalaglag mo habang mabilis kang bumubulusok patungo sa tubig. Masaya, pero kapag nasa tubig ka na, wala na, hindi na ganon kabilis yung tibok ng puso mo. Diba?Ganun nga din kasi siguro sa pagmamahal, kaso nga lang hindi na natin napapansin dahilsa sobrang bilis nung “process of falling” kasi nga minamadali natin lahat. Na masyado tayong nakukulong sa idea ng "pagkahulog", kaya hindi na natin naeenjoy yung thrill, yung kaba, yung saya habang nahuhlog tayo dun sa taong gusto nating makasama pang habang buhay.

Maybe it’s just we really don’t have to prepare for the “fall”, rather we just have to enjoy “falling.” Maybe it’s just about finding the way how to cherish the pull of gravity. Maybe it’s about how hard we try to keep ourselves falling over and over again for the same person forever. Maybe it’s about reserving that “fall” til the day we’ll have our last breath. Maybe it’s about asking ourselves, “how far can I fall?” Maybe.

Anonymous: Pano pag nafall ka na? Sa bestfriend mo pa? Hiraaap :(

hindi ko rin alam eh. nafall na rin kasi ako sa bestfriend ko. nasaktan lang ako, kami. haha. 

pero anjan ka na rin eh, masasaktan at masasaktan ka na lang din. Isagad mo na, mag risk ka na. 

kanina umalis ako ng bahay before 5:30 para maaga akong makarating sa simbahan, nagbike na rin ako para mabilis. Gusto ko kasi kausapin si Lord dahil marami akong itatanong. haha. tapos nung papunta nakong simbahan, nakita ko yung Sunset, sobrang ganda, sobrang laki malaki pa dun sa size nung super moon, yun bang parang anlapit lapit pero anlayo niya naman, pero promise nakakainlove. napatigil ngako nung nakita ko. Tapos sabi ko kukuhanan ko ng litrato, kaso bukod sa panget ung camera ng phone low bat pa. Kaya yun sabi ko wag na lang kaya dumerecho ako sa simbahan. Nung papasok nako ng simbahan hindi ako talaga mapakali sabi ko gusto ko talaga kuhanan. So bumalik ako sa bahay tapos kinuha ko yung camera. Nung paglabas ko halos kalahati na lang, hindi pako makakuha ng spot na maganda dahil sa natatakpan nga ngmga bahay at building. Gusto ko kasi makuhanan ng buo yung araw. So binilisan ko naghanap ako ng magandang pwesto hangang sa anlayo na ng narating ko lumubog na pala siya. Nasa 20 minutes na ata akong nagbibike kakahanap ng magandang spot na kita kita ung sky ng walang obstruction ng walang bahay, ng walang building. kasi hindi ko na nga siya makita. Yan ung picture, yan na lang yung naabutan ko at sobra akong nanghinayang. Tapos nung pabalik nako sa simbahan na muntik pako malate napangite na lang ako bigla. Nung naalala ko kasi na pwedeng ako ung magkampana today since wala namang pasok at hindi ako nagserve, sabi ko na lang, “yung belfry! best spot sana yun, natanaw ko sana yung sunset, nakuhanan ko sana kasi mataas yung belfry!”

Una, kapag may opportunity para makuha yung isang bagay na gusto mo at may paraan naman, given din hindi naman masama yung gusto mo, wag ka na magdalawang isip. Grab it.

Pangalawa, hindi tayo dapat madistract masyado ng sarili nating paraan para makuha yung isang bagay na gusto natin, kasi God has the best, safest and most certain way to get it.

Nakakapanghinayang pero nakakatuwa kasi yung tanong ko, sinagot na naman niya agad agad. Di bale, magtatagpo ulit kami nung sunset na yun :))

kanina umalis ako ng bahay before 5:30 para maaga akong makarating sa simbahan, nagbike na rin ako para mabilis. Gusto ko kasi kausapin si Lord dahil marami akong itatanong. haha. tapos nung papunta nakong simbahan, nakita ko yung Sunset, sobrang ganda, sobrang laki malaki pa dun sa size nung super moon, yun bang parang anlapit lapit pero anlayo niya naman, pero promise nakakainlove. napatigil ngako nung nakita ko. Tapos sabi ko kukuhanan ko ng litrato, kaso bukod sa panget ung camera ng phone low bat pa. Kaya yun sabi ko wag na lang kaya dumerecho ako sa simbahan. Nung papasok nako ng simbahan hindi ako talaga mapakali sabi ko gusto ko talaga kuhanan. So bumalik ako sa bahay tapos kinuha ko yung camera. Nung paglabas ko halos kalahati na lang, hindi pako makakuha ng spot na maganda dahil sa natatakpan nga ngmga bahay at building. Gusto ko kasi makuhanan ng buo yung araw. So binilisan ko naghanap ako ng magandang pwesto hangang sa anlayo na ng narating ko lumubog na pala siya. Nasa 20 minutes na ata akong nagbibike kakahanap ng magandang spot na kita kita ung sky ng walang obstruction ng walang bahay, ng walang building. kasi hindi ko na nga siya makita. Yan ung picture, yan na lang yung naabutan ko at sobra akong nanghinayang. Tapos nung pabalik nako sa simbahan na muntik pako malate napangite na lang ako bigla. Nung naalala ko kasi na pwedeng ako ung magkampana today since wala namang pasok at hindi ako nagserve, sabi ko na lang, “yung belfry! best spot sana yun, natanaw ko sana yung sunset, nakuhanan ko sana kasi mataas yung belfry!”

Una, kapag may opportunity para makuha yung isang bagay na gusto mo at may paraan naman, given din hindi naman masama yung gusto mo, wag ka na magdalawang isip. Grab it.

Pangalawa, hindi tayo dapat madistract masyado ng sarili nating paraan para makuha yung isang bagay na gusto natin, kasi God has the best, safest and most certain way to get it.

Nakakapanghinayang pero nakakatuwa kasi yung tanong ko, sinagot na naman niya agad agad. Di bale, magtatagpo ulit kami nung sunset na yun :))

“Bullshit yan. Yung hindi naman siya e-mail pero na-attach ako masyado sa kanya.”

12 PA-DEEP THOUGHTS WHEN MAKING SAKAY SA JEEPNEY →

anagas :)

israelmekaniko:

image

I. Wala yan sa tagal ng trapik, nasa soundtrip yan ni Manong. Parang pag-ibig. Wala yan sa tagal ng relasyon, nasa lalim yan at saya ng pinagsamahan.

II. Ang pag-ibig ay parang pagsakay sa jeep. Tipong gusto mong sumakay sa harapan pero doon ka lang talaga sa likod. #FriendzonedLevel99.

Learning you

I’ve been longing for the real you for weeks already. I’ve been looking for you for nights in my dreams but you’re nowhere to be found. I just thought of you wearing a new “you” which could be the reason why my heart can recognize you no more. “Am I being too selfish?” This is what I’ve been asking myself whenever I feel guilty of not being able to understand you, of not being able to see the real you in you. Falling in love with you wasn’t that hard, I mean the process. But the fall itself was pretty unbearble. This is what makes everything complicated, the after fall thing. What’s the next thing to do? Cause it seems that everything does not fall into its place anymore like I did way before i have found you. Learning you is not easy, but I wont hesitate to do that again if you already had some revisions on your side. I would still whisper your name in your ears and stare at you for a parcel of forever. But please dont get me wrong if there would be times that I could not catch up anymore. Im still learning this and that, Im still learning you. And don’t be surprised if there would be instances where I’d be an instant caveman after choosing not to talk to you for days just because my patience was already out of stock. It is rest assured that I’ll stay but not that I can always find you. It can’t always be like this, you have to grow, I have to, we have to. And yes, change is constant but please, seek for the good one.